احمد دادور جانباز عملیات طریق القدس در خصوص نحوه مجروحیتش در این عملیات گفت: در عملیات طریق القدس من راننده بودم. در روز عملیات قرار بود تجهیزاتی را به منطقه چولانیه واقع در نزدیکی دهلاویه انتقال بدهم که با اثابت گلوله توپ از ناحیه پا، باسن، پشت و شکم به شدت زخمی شدم.
این جانباز 45 درصد در گفت و گو با پایگاه خبری حیات ادامه داد: وقتی مجروح شدم امدادگران مرا با ماشینی که به منطقه آمده بودم به بیمارستان منتقل کردند. وقتی سوار ماشین شدیم باید از عرض رودخانه می گذشتیم که به خاطر ناهوار بودن مسیر، در روزهای سرد آذر ماه از ماشین به درون آب پرتاب شدم. با این که شرایط سختی داشتم اما بالاخره مرا به بیمارستانی در سوسنگرد رساندند و بعدا متوجه شدم که ترکش ها دیواره مثانه ، روده ها و همچنین طحالم را پاره کرده است.
دادور با بیان این که دو سال بعد از مجروحیت همچنان دچار عفونت بود، گفت: از سال 60 که مجروح شدم تا سال 62 از عفونت جای ترکش ها رنج می بردم. مجروحیت های به وجود آمده سبب شد تا دچار سردردهای شدیدی شوم و اکنون بخشی از درصد جانبازی ام ناشی از عوارض اعصاب و روان است. با این که سال ها از آن دوران می گذرد اما هنوز از مشکلات مختلف جسمی که گریبان گیرم شده است رنج می برم. و امیدوارم سازمان ثبت احوال هر چه زودتر مسئله بیمه تکمیلی ما را حل کند تا نگران هزینه های درمان نباشیم.
این رزمنده دوران دفاع مقدس با اشاره به عملیات طریق القدس که منجر به آزاد سازی بستان شد، بیان کرد: از آنجایی که تازه انقلاب شده بود و جنگ ماه های اولیه خود را پشت سر می گذاشت، نظم چندان خاصی در منطقه وجود نداشت اما با این وجود بچه ها برای آزادسازی شهر بستان از جان و دل مایه گذاشتند. همه فداکاری می کردند و با ایثار خودشان در مقابل کمبودها ایستادگی می کردند.
دادور با تاکید بر این که عراقی ها از سوی آمریکایی ها حمایت می شدند گفت: در عملیات طریق القدس آمریکایی ها اطلاعات نظامی ما را به عراقی ها دادند و خسارت هایی را به ما تحمیل کردند با این حال بچه ها با دست خالی و رشادتی که به خرج دادند توانستند منطقه را از دست عراقی ها خارج و بستان را ازاد کنند.
